De afgelopen 3 dagen heb ik heel wat gefietst, 2 ritten in lijn en 1 rondrit. Het is een beginnende traditie want dit is het 2e jaar dat ik dit met Pinksteren doe.

Ik hou erg van fietsen, meestal in een lekker hoog tempo. vroeger nam ik mijn fotocamera mee met mijn tochten en dan stond ik om de haverklap weer foto’s te maken. Tegenwoordig laat ik hem standaard thuis, want gang is alles. Zoevend door het Nederlandse landschap, bekende plekken maar vooral ook opzoek naar nieuwe plekken. Soms een route voorbereid vaak pure improvisatie. de afgelopen dagen was grotendeels wel uitgestippeld, vorige week zat ik al naar de windrichtingen te kijken, ik hou namelijk niet van wind tegen, en dat is het voordeel van een rit in lijn, je hebt hem mee of tegen. En dus begon ik zaterdag mijn fiets 3-daagse in Deventer (noorderwind dus afzakken naar het zuiden)

Met de fiets in de trein aangekomen in Deventer en wat gehannes met het uitcheck-poortje stond ik weer op het stationsplein. Weer? ja, weer, in 2009 liep ik namelijk een halfjaar stage op de Oosterwaarde in Diepenveen (vlak boven Deventer). Toen fietste ik elk weekend heen en weer tussen het station en de boerderij, nu fietste ik weer richting de Oosterwaarde waar ik Tineke, mijn stagebegeleidster toen, weer zag, leuk om daar weer over de velden rond te lopen en bij te kletsen. In de miezerregen vertrok ik weer richting Deventer, om vervolgens verder af te zakken naar de Achterhoek, het gebied waar ik ben opgeroeid. Ik fiets volgens de fietsknooppunten, en met een app om de telefoon hoef ik niets te noteren. Een vriendelijke vrouwenstem zegt dat ik een knooppunt nader en dat het volgende knooppunt .. is, ik hoef alleen maar op t bordje langs te weg te kijken welke richting dat uit is.

Eenmaal warm gereden, ging de meeste kleding uit en was het volop genieten in korte broek en t-shirt. Ik reed over mooie (al weet ik niet over iedereen een kronkelend hobbelend klinkerpaadje, of zelfs onverhard, mooi vindt) waar ik nooit eerder was geweest. Onderweg kwam er een gelukzalig gevoel opzetten, vrij in de buitenlucht lekker peddelend op de trappers, een vreugdekreet schalde over het fietspad, een toevallige tegenligger keek lachend terug.

Eindstation van deze rit was Zelhem, daar waar mijn vader op de camping antennes hoog in de lucht had staan en Ineke een heerlijk bord risotto maakte, t was gezellig.

Lengel een klein dorp vlakbij ’s Heerenberg, liggend tegen de Montferlandse heuvels vlak tegen de Duitse grens. Dit is de plek waar ik ben opgegroeid, en waar mijn moeder nog steeds woont. zaterdag avond was ik hier op de fiets al aangekomen en zondag was het het startpunt voor een rondrit, geheel geïmproviseerd fietste ik eerst naar het oosten en ging ik bij Genderingen de grens over, en kwam ik op wegen waar ik nog nooit was geweest, en dat vind ik zo leuk dat je in het gebied waar je denkt dat je bekent bent weer nieuwe plekjes ontdekt. En zo fietste ik door de leuke plaatsjes Isselburg en Rees om toen weer richting Lengel te fietsen, met het pondje ging ik de Rhein over om vervolgens bij Emmerich over de langste hangbrug van Duitsland weer aan de goede kant van het water terecht te komen. En inplaats van immer Geradeaus naar Lengel te fietsen maakte ik nog een extra ommetje naar de Elterberg, want als ik ergens tegen een helling kan opfietsen doe ik dat graag, en het liefst zo snel mogelijk. En dat was weer gelukt, een nieuw PR staat weer genoteerd.

In Lengel stond er trouwens eigen kip (madras) op het menu, erg lekker!

En vandaag reed ik mijn Langste rit in lijn, vanuit Lengel weer terug naar Haaren. Het weer was prima, en dat was vooral te danken aan de wind die stevig in mijn rug blies. Mijn route was deze keer weer geheel ingepland in de knooppuntenplanner. En zo was ik in een mum van tijd via Duitsland (waar de laatste heuvel van betekenis opdoemde) en Limburg (daar waar je verder naar het zuiden moet voor de echte heuvels) zo weer in Noord-Brabant, maar dan moet het grootste stuk nog komen. Het tempo zat er goed in deze rit, 112 km rijden met een gemiddelde snelheid van 24,8 km/h  is heel netjes. En voor wie denkt dat ik dat op een racefiets doe.. Nein, ik heb een hybride fiets, veel versnellingen maar toch wel wat zwaarder en dikkere banden dan de fiets waarmee Tom de Giro mee gaat winnen (wishful thinking).

Annyway, het ging rap maar het laatste uur was ook zeker afzien, toch nog een flinke eindversnelling eruit gehaald, maar thuis heb ik eerst even zitten bijkomen op m’n terras, en een karaf water achterover geslagen.

Oh ja, en het eten vandaag. Dat ga ik nu zelf bereiden, wielrennerskorst: Pasta!

Oh ja 2, en de optelsom van alle ritten deze 3 dagen is echt precies 300 km, dat was dan weer niet gepland.

Hier kun je al mijn fietsritten zien: https://www.strava.com/athletes/2551956