-
Dit is zo 2024.
januari
Water stroomt ver weg, er zou hier ergens een wandelpad moeten liggen maar die is niet meer zichtbaar. De schattige Beerze is een delta geworden en heeft weilanden laten overlopen. Met mijn fiets en laarzen baad ik mij door de berm die net iets hoger ligt, mijn voeten blijven net droog, voor de rest is het nat!Februari
Het groen is terug aanwezig in de kas, vanuit de gele bakken nu in de donkere aarde, sla, spinazie, paksoi en vele andere planten zijn weer in de grond gegaan. Beregenen hoeft niet want zelfs in de kas is de grond vanuit t grondwater verzadigd, de palen van de kapucijners maken sop-geluiden als in ze erin zet. De raapstelen zijn al lekker gegroeid al wordt het toch ook minder groen, de slakken hebben de weg naar dit lekkere voorjaarsgroen ook gevonden. -
Week 8: Soppend het voorjaar in.
Wanneer ik knijp in het boletje zand loopt het water er net niet uit, maar zompig is het zeker. Als ik mijn hand verder in de grond duw dan hoor ik het zuigende geluid. Ik kan bijna potten gaan bakken. Ondanks dat hier in de kas geen directe regen valt, en de beregening al maanden niet heeft gelopen is het toch nat. Van buiten, van onderen heeft het water zich de oude kas binnengedrongen en zo kwam ik afgelopen week tot het dilemma, hoe de grond klaar te leggen. Het voorjaar stond namelijk al op de deur te bonzen. De weergoden kunnen dat dan wel negeren en voor de zoveelste keer de hemelsluizen weer openen. In de werkkas is toch echt een pallet vol met vers nieuw plantgoed gearriveerd. De venkel nog sprieterig maar al wel wat lengte, de paksoi fragiel maar duidelijk herkenbaar en kropsla heel zacht….
-
Het is nat!
Waar moet ik beginnen? of eigenlijk is de vraag: wanneer kan ik beginnen?
De eerste week van april zit erop, maar als ik naar mijn planning, werkzaamheden op het land en gemoedstoestand kijk had het ook begin maart kunnen zijn. Het is ook vaak in maart dat ik berichten als deze schrijf. Als ik met mn laarzen over het natte land loop, of in de kou de vuilnis naar buiten breng “vergeet” ik met enige regelmaat dat het lente is. Toen ik vorige weekend het bos in liep was ik verbaast over de hoeveelheid uitlopende takken, het frisse lente groen. Het was prachtig, de lente is in volle gang maar zit nog niet in mijn systeem.
Heel soms op een zonnige dag als de jas en even later de trui uit kunnen (die ik aan het eind van de werkdag weer moet zien te vinden, waar had ik die ook alweer uitgetrokken), dan zijn daar de voorjaarskriebels. Dan ben ik lekker bezig, geniet ik van de lente zon. Ik schoffel, hark, maai gras, zaai en plant. Ik heb ineens heel veel te doen, maar als de zon schijnt gaat het allemaal makkelijker. Tot dat ik mezelf met de trekker vast rijd, het is nog steeds nat.
-
Foodfestival De Es
Op 10 Juli vond op mijn werkplek Tuin de Es het Foodfestival plaats. Op deze dag was ik naast de tuinder (ik oogstte op deze zondag ook gewoon komkommers en prei) ook DJ, tourguide en fotograaf, de oogst van dat laatste vind je in dit bericht:
-
Zomerdrukte.. En de rest dan
Juli, het is zomer en het hoogseizoen is in volle gang, lange dagen op het land. Het is altijd mooi om te zien dat rond deze tijd de werkzaamheden een beetje verschuiven, waar onkruidbestrijding in mei en juni nog het meeste werk vragen kantelt dat nu naar meer en diverse oogst werkzaamheden. De pompoenen staan dicht en daar heb ik tot september geen werk meer aan, maar de komkommers worden dagelijks geplukt en ook voor het dieven en indraaien worden er wekelijks enkele uren doorgebracht in de kas. In de fijne tuinbouw met een continue afzet door het jaar heen ben je echter nog steeds ook aan het planten, schoffelen en aan het zaaien. Maar er is meer, veel meer dan dat…
-
Winterwonderland
-
Op een zonnige avond
-
Opgeruimd
Alsof er een wervelwind door het huis is gegaan, zo omschreef iemand de situatie bij mij thuis. Nu hadden we afgelopen weekend wederom veel wind, maar die waaide niet in mijn huis. Nee de oorzaak van de gedaante verandering in mijn nederige stulpje ben ikzelf. Ik schreef hier al eerder over de plannen die ik had om op te ruimen, en die plannen zijn werkelijkheid geworden. De oogst: 2 dozen met boeken, 4 dozen oud papier, 2 zakken met oude kleren en nog 3 zakken overig afval. Resultaat is dat er weer ruimte kwam in overvolle kasten, plekken die een soort rommel- (of spullen die niet echt een plek hadden) plek waren zijn nu leeg of wat mooier ingericht en het systeem waar ik nu alles opberg is vele malen beter geworden.
Resultaat meer rust in huis, minder vaak het gevoel van achter de feiten aanlopen hebben en dingen sneller kunnen vinden. Ja ik ben heel tevreden met de actie die ik een maand geleden begon. Sommige zaken zijn al zo’n routine geworden dat ik t bijna niet meer anders kan doen. En als ik dan toch even het opruimwerk laat liggen duurt het nu minder lang voordat ik het oppak. Dat alles om zo snel mogelijk weer de staat van een opgeruimd huis te herstellen. In het verleden had ik wel vaker opruim-buien en nam ik mijn bureau-lade bijvoorbeeld eens onderhanden, maar daar bleef het dan ook bij, nu heb ik alles gedaan, en vooral het heel veel wegdoen helpt enorm.
Op het land op Tuin De Es ben ik ook buiten met het opruimen begonnen van de gewasresten. De eerste stap ter voorbereiding van het nieuwe teeltseizoen. Het was weer heerlijk om in de zon bezig te zijn, mijn spieren weer aan het werk te zetten door vele kruiwagens met gewasresten naar de compost hoop te vervoeren en compost weer terug op de bedden te strooien. Vanuit de kruiwagen verspreid ik met sierlijke zwaai-bewegingen de compost mooi egaal over de stoppel van de groenbemester. De bodem is nog nat en koud, maar het begin is er.
Opruimen is mooi als je het op het goede moment doet, de akker voor de winter al kaal maken is bijvoorbeeld uit den boze. Al die gewas-resten, groenbemesters en afgevallen bladeren beschermen de bodem en talloze insecten tegen het winterse weer (deze winter vooral heel veel regen). Nu is het tijd om de bodem weer te openen, vrij te maken waar nodig. Het nieuwe seizoen komt eraan.
In mijn hoofd is het ook redelijk opgeruimd, gisteravond zat ik een paar uur offline op de bank met een boek. Ook deed ik gewoon even niks, alhoewel hoe gewoon is niksen tegenwoordig nog. Hoe vaak zoeken we afleiding in digitale apparaten. Nee echt niksen, en ja mediteren zo zou je het ook kunnen noemen, is ook zo’n bezigheid die heerlijk opruimt. Zo kwam ik gisteravond al met dit idee voor het schrijven van dit stukje tekst.
Ja opruimen is prachtig, in het breedste zin van het woord. Trouwens niet te verwarren met schoonmaken, want dat is weer een heel andere discipline.
-
week 9, stof en plassen
Regen, plassen, nog meer regen en nog meer plassen. Het kan je niet ontgaan zijn het is nat, op sommige plekken in Nederland viel deze maand al meer dan 130 mm regen, en dan waren de vorige maanden ook al nat. Ja het is een natte herfst, want winters kunnen we het niet echt noemen. Er waren wat lichte nachtvorstjes maar voor de rest was het herfst met als hoogtepunten nu al 3 weekenden op rij veel wind (en ja,… ook regen). Vorige week is de kas op Tuin de Es volgeplant met sla, venkel, paksoi en meer, dat kan nu lekker groeien. Elk jaar gebeurt dat planten weer in week 8, en nu deze week plan ik mijn laatste hele week vakantie in, zodat ik vervolgens buiten alles kan gaan voorbereiden op het nieuwe seizoen. Tenminste dat was het plan.
Vorig jaar het ik het zelfde plan, ook toen was ik in week 9 vrij, althans dat was het plan. Het was toen een hele andere winter geweest, veel droger, zeg maar gerust veels te droog, gevolg ik was vorig jaar in week 9 volop bezig op het land, het bloed kruipt waar het niet gaan kan, dus mijn vrije dagen toen aan de kant geschoven om in heerlijke voorjaarsachtige op het land te bewerken. Tijdens de eerste grondbewerking stoof het toen zelfs op de akker. Nu liggen er plassen, de groenbemester staat veel hoger, want die is door de hoge temperaturen veel harder gegroeid en vorst hebben die planten nu niet gekend. Het lijkt wel of het herfst is, de wind waait alweer door de bomen en ja voor komend weekend is er weer kans op storm (4e weekend op rij als dat uitkomt)
Nu kan ik wel bekennen, ik ben het ondertussen wel zat. Waar ik in januari nog een paar dagen lekker in de zon heb gefietst is het nu maar vaak grijs en nat buiten. Ik verlang naar de zon, droge dagen om weer heerlijk op het land aan de slag te gaan en op mijn fiets weer door het mooie landschap te rijden. Voorlopig zit het er nog niet in, sterker nog koning winter lijkt eindelijk ook eens Nederland te gaan vinden en kan maar zo voor een laagje sneeuw gaan zorgen woensdag. Ik heb nog geen enkele reden om voorjaarskriebels te krijgen, het landwerk zou nog even op zich laten wachten.
Er is echter wel één ding dat het voorjaar komend weekend al gaat inluiden: Omloop van het Nieuwsblad. Koers!!
-
Ongekend!
Februari is ten einde en maart staat voor de deur. In verschillende jaren schreef ik rond deze periode over lentekriebels. De winter had lang genoeg geduurd en ik had weer zin om het land op te gaan. Meestal was er nog wat geduld vereist, want t land was te nat en de temperatuur te laag.
Dit jaar had ik tot nu toe helemaal geen tijd voor lentekriebels, want zowaar was het de afgelopen weken al prachtig lenteweer. Afgelopen dinsdag en woensdag was het genieten met korte broek op t land.
Ik heb al heel wat werkzaamheden kunnen verrichten. Compost rijden, groenbemester verkleinen en de kas volplanten. Met de trekker ging ik al het land op, zonder enige moeite trok de cultivator door de droge grond, het stoof zelfs af en toe. Ik bleef maar denken, en dat in februari. Ongekend.
Ik maakte me zelfs al beetje zorgen na de droogte van vorig jaar, en de geringe neerslag afgelopen winter is meer water nodig. Als t zo door zou gaan dan zou ik eind maart alweer aan t beregenen zijn.
Afgelopen dagen werkte ik alsof t seizoen al in volle gang was, ik moest even schakelen, dit in februari.. ongekend.
Nu terwijl ik dit schrijf regent het weer en wordt er nog heel wat voorspeld. Ik ben er blij mee. Weer even wat gas terug nemen, beentjes omhoog en rustig voorbereiden op het seizoen.
En over een paar weken komen ze vanzelf, de voorjaarskriebels. En dan mag het echte voorjaar los barsten. Zoals het hoort in midden/eind maart.
