• Groenteverhaal

    Spinazie

    Daar staat de spinazie midden tussen al die andere groenten in de tuin, wat is het fijn om samen met zoveel verschillende groenten te zijn. Er is zoveel diversiteit zichtbaar, iedere groente weer uniek. Samen het leven vieren, genieten van de zon en de regen. 

    Sommige groente kent de spinazie al, de andijvie bijvoorbeeld, daarmee had hij al samen in de opkweekruimte gestaan waar ze samen mantra’s zongen. En de boerenkool, de grote knuffelbeer onder de groenten. Wat is het fijn om steeds daar weer mee contact te maken. Het is ook altijd een feest om naar de knolvenkel te kijken, het lijkt wel of die altijd aan het dansen is, dan weer verstild en dan weer extatisch. En wat is het lachen met de rode biet, die grappen en moppen zijn geweldig. Oh wat een mooie groenten, wat een feest om hier samen te zijn…

  • muziek

    Fijne Kerstdagen

    De Kerst staat voor de deur, de kans op sneeuw is wederom klein maar vele elementen die het geslaagde dagen kunnen maken liggen in onze eigen handen.
    Ik wens iedereen fijne kerstdagen en een prachtig mooi 2024!

    Voor de kerst vind je hieronder de Kerstlijst van dit jaar, een enigszins rustige lijst met klassiekers en ook veel nieuwe kerst nummers.

    Daaronder ‘Dit is zo 2023’, het muzikale jaaroverzicht van dit jaar. Veel luisterplezier en ook in 2024 komen er weer nieuwe lijsten om naar te luisteren.

  • Blog

    Tot de kern komen

    Ik lig op de bank, luisterend naar een podcast over jezelf zijn, buiten zie ik de eekhoorn naar een andere tak springen. Het is zondagavond de zon is al onder en buiten is het bijna donker. Tijdens het luisteren naar de podcast denk ik zelf ook een beetje na over de zin van het leven. Of beter gezegd hoe ik mijn leven op dit moment inricht. Tegelijkertijd komen er meteen oordelen bovendrijven: Ik ben nog niet genoeg mezelf, ik hou mij te weinig bezig met wie ik echt ben en ben continu aan t vluchten. Als ik deze zinnen achter elkaar zo lees klinkt het weer heel dramatisch, zo slecht heb ik t ook weer niet hoor denk ik meteen.

  • Blog

    Kiemkracht

    Het leven van een tuinder gaat niet altijd over rozen, dit jaar was sowieso niet per se een makkelijk seizoen: Het begon met een heel nat voorjaar waar het klaarleggen van het land, en dus ook het zaaien en planten flinke vertraging opliep. In mei werd het uiteindelijk droog en warmer, tegen de hittegolf konden we ons goed wapenen door te beregenen, maar eind juli en augustus werd het weer nat en koud en stortte de groei weer in. Nu is september weer een prachtige maand en dat maakt veel goed. 


    Niet alle tegenslagen hebben met het weer te maken. Zo zaaide ik met een stagiaire een paar bakken veldsla voor in de kas. Na een week kwamen de eerste planten boven maar niet alles. Een klein deel van de bakken staat inmiddels mooi boven, een ander deel nauwelijks. De oorzaak lijkt te liggen in het zaad wat we gebruikten, 1 potje bevatte voldoende kiemkracht, de andere lichting zaad die we gebruikten niet: Te oud zaad. 

  • Blog

    Vervolg (deel 2)

    (Titel van vorige week is vervallen)

    Vorige week beloofde ik dat ik mijn verhaal zou vervolgen. Dus hier is weer een blog:

    Ik ben inmiddels weer goed hersteld van t ziek zijn en het energie level is stukken beter. Dat was nog niet altijd zo afgelopen week. Ik was zo af en toe nog flink aan t hoesten en tijdens het mantra zingen moest ik regelmatig even mijn stem herstellen en rust geven. Maar t ging en t was één mooie helende avond.

  • Blog

    Als er even niks uitkomt (deel 1)

    Ik hoor de vogels fluiten, de zon schijnt en het groen knalt mijn netvlies binnen. Een vogel vliegt af en aan met voor voor de jongen in het nestkastje. Het is iets wat ik nu pas echt opmerk omdat ik mij mijn aandacht nu op vestig. De rest van de dag, en dat deel is groter dan dat ik zou willen, ging mijn aandacht vooral naar het mwa / pffff gevoel. Ik heb vandaag niet de energie die ik zou willen.

  • Blog

    Een kritisch klimaatgeluid

    Een paar jaar geleden heb ikzelf nog eens meegelopen bij een klimaatprotest, tegenwoordig zijn die protesten nog populairder. Maar ik doe niet meer mee. Tegenwoordig wordt van alle kanten de klimaatverandering als groot probleem gezien, maatregelen en regels worden voorzichtig door overheden en instanties voorbereid. En naast al die (toekomstige) maatregelen wordt krijgen we er allemaal een schuld bij: Wij ademen allemaal CO2 uit, wij veroorzaken de klimaatverandering.

    Mijn kijk hierop is veranderd. Want is dit wel echt waar? Het klimaat is iets heel groots en complex en kan heel grillig zijn. Millennia geleden hadden we een ijstijd toen werd het weer warmer en kwam er nog een ijstijd. En de toekomst, misschien komt er nog wel een ijstijd. Er wordt veel met rapporten gestrooid, maar zijn wij mensen echt verantwoordelijk voor klimaatverandering? Is CO2 de oorzaak?