-
Op avontuur met Rick
Over dat avontuur, waar jij bij kunt zijn zo meer, maar eerst informeer ik je over het volgende: ik ben een Manifestor. Degene die deze uitdrukking kennen zullen weten wat dit wil zeggen. Echter zullen er ook mensen zijn die dit totaal niks zegt en daarom volgt hier een beknopte uitleg.
Wij mensen zijn allemaal verschillend, maar er zijn ook overlappen en raakvlakken, die kun je vinden in bijvoorbeeld horoscopen, sterrenbeelden, gedragstypes en waar ik het nu even kort over wil hebben is Human Design, daarbij merk ik op dat ik hier lang niet alles van af weet, en ik hou het hier heel erg bij de basis. Jouw Human design wordt bepaald aan de hand van jouw geboorte -datum, -plaats en -tijd. Het is een combinatie van astrologie en verschillende soorten wetenschappen. Het kan inzicht geven in je leven, je zou het kunnen zien als soort ontwerpplan, wat bij iedereen weer anders kan zijn….
-
(Dit) slaat nergens op,
Het slaat nergens op, dat denkt iedereen weleens en soms roept dat frustrerende gevoelens op, onmacht of wat dan ook. Voor een ander persoon kan het dan trouwens nog steeds wel ergens op slaan, en dat kunnen we het best dan maar accepteren, we hebben allemaal een vrije wil, wat overigens niet betekend dat we het allemaal moeten snappen.
Soms is het ook weleens lekker als t nergens over hoeft te gaan, als de absurditeit en het plezier het overnemen zodat er hard gelachen kan worden. Wanneer kunst niet perse ergens op hoeft te lijken maar het proces of resultaat gewoon een prachtige ervaring mogen bieden. Op de fiets springen terwijl de bestemming onbekend is, improviserend de bijzondere paden kiest en uiteindelijk toch ergens uitkomt, hoewel je niets gepland had….
-
Blootnormaal
De zon die op de blote huid brandt, het zand tussen je tenen voelen en het water langs je lichaam voelen glijden; In principe zijn we allemaal bloot. Toch was er ophef afgelopen week over het nieuwe tv-programma ‘Gewoon Bloot’, een programma waar volwassenen zonder kleren voor kinderen staan die vragen mogen stellen. Het NTR programma is bedoeld om de kinderen te informeren over de verschillende lichamen, dat er niet één ideaalbeeld is.
Niet iedereen was enthousiast over dit nieuwe programma, van de 2e kamer tot sociaal media kwam er kritiek, dit laat goed zien over hoe naaktheid steeds vreemder is geworden…….
-
Ik moet helemaal niks!
De zon brandt op mijn lichaam, ik lig op een heuvel in het bos, zacht op een tapijt van mos. Het is 21 februari, waar we vorige week nog in een witte wereld leefden is het nu volop lente. Vogels zingen en fluiten aan een stuk door, een specht tikt op een boom. Ik zuig de frisse lucht naar binnen, lig hier al een paar uur, eerst lezend en nu schrijvend. Het grootste gedeelte van de tijd deed ik niks, lag op mijn rug, buik en zij, lekker te bos-badderen, oh wat is het genieten!
De afgelopen week stroomde het lang niet altijd zo lekker. Ook ik worstel weleens met dingen: waar heb ik zin in, wat is mijn echte passie nou eigenlijk, wat zou ik nu gaan doen, waarom voel ik me zo als ik me nu voel.
Ik moet veel van mezelf, heel veel. Ik moet uit mijn hoofd komen, ik moet t juiste doen, ik moet t helemaal goed doen, ik moet een nieuwe woonplek vinden, ik moet vaker mediteren, ik moet mijn dromen beter leren kennen. Op verschillende manieren kreeg ik afgelopen week door dat ik dat moeten eens moet gaan ombuigen, en ja ik het eerste deel van deze zin staat 2x moeten, het zit er nogal in mensen. Maar ik moet helemaal niks!De vraag die ik mezelf kan stellen is: wat wil ik, hoe wil ik? Dit wil ik doen veranderen. Het vergt een andere Mind-set, door verder te kijken naar mijn verlangens, en ook al weet ik t soms ook niet helemaal, het is goed zoals het is, ik hoef geen strijd te voeren met mezelf, want wat als t nou makkelijk is, het gewoon vanzelf op mijn pad komt.
Het zijn stappen die ik zet, en soms weer even vergeet. oefening baart kunst. Een zin die ik vandaag las vond ik wel leuk: problemen bestaan eigenlijk niet, het zijn gewoon situaties.
-
Eigenlijk is het al Voorjaar..
Oké, dit was dan nog wel een winters weekje, de temperaturen bleven onder het vriespunt en de zon scheen zo nu en dan over een prachtig besneeuwd landschap maar er is iets anders aan de hand:
Normaal gesproken wordt 21 maart als begin van de lente gezien(astrologisch), het moment dat de zon boven de Evenaar staat. De metrologen houden 1 maart aan als begin van de lente, want dat rekent wat makkelijker. En nu heb ik nog een nieuw startpunt van de lente geleerd: 4 februari……
-
Sneeuw
Wauw, dat was wat ik dacht toen ik naar buiten keek even na 6 uur vanochtend. Een prachtig winterlandschap zag ik, meer dan dat ik had gedacht. En Ja ik was er vroeg bij en dat was niet voor niks…
Gisterenavond zat ik achter mijn laptop ‘The Voice’ terug te kijken toen het begon, eerst heel zacht en later wat harder, van stuifsel tot echte vlokken die naar beneden kwamen. De vlokken danste prachtig naar beneden in de tuinverlichting. Mijn concentratie was meteen weg en ik brak de ‘Battle’ ruwweg af, dat zegt wat over het uitzonderlijke van de sneeuw, maar ook wat over de Voice. Ik zette ‘Winter wonderland’ in de uitvoering van ‘Earth, Wind and Fire’ op en danste, lachte en verwonderde me. Een soort van euforisch gevoel kwam er naar boven, ik stond te stuiteren in mijn woonkamer. Ik had er al naar uitgekeken, de pluim en weergoeroes op de voet gevolgd, en nu was het zover. Op de tuintafel maakte ik alvast een mini sneeuwpop.
-
Stilte als basis
Voor een kunstschilder begint aan een nieuw schilderij staat daar een ezel met een wit vlak. Voordat de Narcis haar kop boven het maaiveld uitsteekt is ze niet te zien. Een weiland is het een lege weide met gras. Een lied is voordat het bestaat een idee, geluidsgolven komen er nog niet vanaf. Voordat iemand wordt geboren weet de buitenwereld niet wat die persoon later zal neerzetten. Voor dat ik aan deze column begon was ik in stilte, gewoon niks doen. Wel waren er gedachten en een toetsenbord dat wachtte op de eerste aanraking.
Dan komt alles in beweging, de schilder zijn laat kwasten over het doek dansen, kleurrijke lijnen en vlakken verschijnen. De koeien die gekke sprongen maken hun ronde rennen en ontdekken dat de lege wei een paradijs is vol lekkere kruiden en grassen, hier willen ze de komende tijd wel zijn. Wanneer Paul McCartney de gitaar pakte kwamen daar de betoverende klanken die de ruimte vulden, de stilte was van ‘yesterday’. Van toen jij werd geboren je eerste ademteug nam en liet horen dat jij er was; tot al de stappen die je nu al hebt gezet in je leven. Ik die ideeën had om te gaan schrijven, de 2e alinea sluit met een enter.
De rust en leegte zijn de voorbereidingen voor de actie en resultaat. De schilder zag eerder dat jaar een mooi landschap wat nu is vastgelegd. Klara 32 die op stal droomde over een prachtig mooie paardebloem die geluk zou brengen. En terwijl haar zussen dansten vond zij de bloem met daarnaast een klavertjevier. Paul die zoveel had meegemaakt dat het schrijven van een wereldhit zo geschiede. De lezer die na een wandeling, fietstocht of meditatie mentaal weer fris is en een nieuw avontuur aangaat. En ik die na een periode van rust, heel veel niks doen weer in beweging kom, mezelf blijf ontwikkelen en ontdekken.
Januari is bijna voorbij, we gaan langzaam naar de lente, daar waar al het nieuws weer gaat beginnen, maar onthoud: de basis is al gelegd in de winter!
-
Dit was 2020
In januari begin dit jaar had ik niet kunnen bedenken wat er dit jaar allemaal zou gebeuren. Het was een jaar met hoogte en dieptepunten, maar vooral heel intersant. Januari was traditiegetrouw de maand waar ik veel rust pakte en weinig werkte. Ik kwam mezelf tegen, en omarmde mijzelf, beide dingen gaan hand in hand samen. De winterslaap periode sloot ik af met een paar dagen alleen zijn in een Slow Cabin, back to basics. De grootste vrucht die ik daar plukte was dat ik thuis vervolgens heel veel heb opgeruimd, tot de dag van vandaag geniet ik daar nog van.
In februari ging ik weer langzaam aan het werk, voorbereidingen voor het seizoen dat in aantocht was. Het waaide in die tijd veel, volgens mij wel 4 weekenden achter elkaar. En na de wind kwam er nog veel meer regen, de sloten stonden bomvol en ik groef greppels. Half maart werd het droger en gingen we voorzichtig het land op. In deze periode bezocht ik ook nog een prachtig concert van Bear’s Den, en de film ‘De beentjes van St. Hildegard’ bracht me heel hard aan t lachen.
Zoals elk voorjaar gaat het op een gegeven moment kriebelen, de temperatuur stijgt en de zon gaat steeds vaker stralen. Nu gaat het echt beginnen. En er zaten ook vlinders in mijn buik, ik werd verliefd. Eind maart na een aflevering Boer zoekt vrouw samen te hebben gekeken was daar t begin van een relatie, #BHVG (boer heeft vrouw gevonden).
Terwijl de groenten groeiden en de lente en zomer los barste. Groeide onze liefdesrelatie verder, we leerde elkaar steeds beter kennen, we deelde wat er speelde, en ja daar zaten ook lastige zaken bij, maar we beleefden prachtige tijden. Het was voor mij de eerste echte relatie, al is denk ik elke relatie weer anders, ik genoot er enorm van en leerde hoe t is om t leven samen te delen. Ik durfde mezelf meer te omarmen, en samen met mn lief genoot ik van mooie intieme momenten.
In augustus, midden in weer een droge hete zomer, eindigde onze relatie, en ja dat deed pijn. Ik heb een tijd nodig gehad om dit alles te verwerken, het weer single zijn viel me zwaar. Ik kijk terug op een prachtige tijds samen, ik heb mooie dingen geleerd en mogen proeven aan echte liefde. Ik ben enorm dankbaar voor de periode die wij samen hebben gedeeld hebben, met alles wat er was en mocht zijn. Dankjewel!
Als de zomer ten einde komt, en de herfst haar intrede doet is het harde werken nog niet voorbij, waar in de lente en begin zomer de nadruk ligt op het onkruid bestrijden komt daarna een tijd van oogsten, heel veel oogsten. Dankzij het vele beregenen hebben we de droogte overleeft en was de oogst weer erg mooi dit jaar. Pas ergens in oktober wordt t weer iets rustiger met de werkzaamheden, en wat ging het seizoen dan toch weer snel voorbij.
In Oktober ben ik begonnen met het project Mastermind, een zoektocht naar mijn dromen, wat wil ik met mijn leven, wat houd mij tegen, welke overtuigingen heb ik over mij zelf. In mijn intake-brief schreef ik de wens voor minder sleur en een goede flow. Een heel interessant traject waar ik nu nog middenin zit, het is heel waardevol om me verder in mijzelf te verdiepen. Soms gaat het mij niet snel genoeg en vraag ik mij af waarom het één en ander niet meteen duidelijk wordt. Zacht zijn voor mijzelf is het antwoord. Nu in december en ook januari is het tijd voor rust, stilstaan, letterlijk niks doen, een beetje lezen en luisteren naar mijzelf. Om straks in het voorjaar, het nieuwe jaar 2021 weer nieuwe stappen te zetten verder te groeien en er weer een mooi jaar van te maken.
Ik ben dankbaar voor wie ik ben, wat ik doe en heb gedaan, al ben ik niet perfect. Maar wie is dat wel, 2020 was ook niet perfect, maar er waren genoeg lichtpuntjes, laten we ons daar op focussen en zorgen dat al dat mooie licht nog harder gaat stralen in 2021. Dat wens ik iedereen toe, een liefdevol 2021!
-
Blijf positief
“Wat is het toch een bijzondere tijd om op de aarde te zijn” zei de vrouw met een glimlach op haar gezicht. Ik zag haar in een video die ik doorgestuurd had gekregen. Het was een video over de bijzonder astrologische gebeurtenissen die deze weken allemaal plaatsvinden. Ik begreep niet alles wat ze zei en ben ook niet helemaal thuis in de astrologie (weet ook niet of dit helemaal de juiste term is) maar het was interessant om te zien. In een notendop komt het erop neer dat we nu in een wat duistere periode zitten maar dat dit nodig is om naar een betere/lichtere periode te gaan. Ik moest lachten toen zij haar enthousiasme uitsprak over deze tijd, ik zat op dat moment een beetje te balen op de bank, somber over de coronamaatrdegelen en de evenementen die waren afgelast.
Het hebben van een positieve blik is heel waardevol, soms gebeurt er zoveel in de wereld, is er zoveel ellende dat het je down doet voelen. Het gevoel van overmacht niks kunnen doen aan de gekte die er nu op de wereld heerst. Het punt is echter dat je er wel wat aan kunt doen, daarover later meer.
Voor mij is de kerstvakantie begonnen, omdat er nog een paar klussen gedaan kunnen worden werk ik nog 3 dagen dit jaar, maar daarnaast is het een periode van 6 weken niet werken. De winter is tijd voor rust, en soms kan ik mij daar aan over geven en soms niet. Daarbij spelen verschillende factoren een rol. De afgelopen dagen heb ik die rust wel goed kunnen omarmen, ik fietste 80 km, ik wandelde bijna 4 uur en zat vele momenten, al dan niet mediterend, te niksen op de bank. Vaak overheerste er een tevreden gevoel. Dat tevreden gevoel is deels te danken aan het boek dat ik aan het lezen ben:
Christina von Dreien, geboren in 2001 met een zeer sterk verruimd bewustzijn, in het eerste deel dat ik nu aan het lezen ben, geschreven door haar moeder, staan prachtige dingen beschreven. Ik raad iedereen dan ook aan deze boeken, want er zijn er meer, te lezen. Als ik hier nu de kern van het verhaal opschrijf ben ik bang dat ik dingen vergeet dus ik schrijf hier nu gewoon wat dingen die me zijn bij gebleven.
Alle mensen zijn goddelijke wezens, vaak zijn we dat vergeten, maar we hebben onze eigen ziel met ons eigen zielenplan. Ieder mens is hier (weer) op aarde om een voor zich zelf uitgestippeld zielenplan uit te voeren. We hebben allemaal onze eigen lessen te leren, en als je het ruim bekijkt is er geen goed of fout. Elke stap of zijstap die je maakt brengt je ergens, om uiteindelijk dingen te leren en te kunnen groeien. Zo zegt ze onder andere:
We zijn allemaal als Licht geboren,
Christina
en iedereen zal zich weer herinneren dat hij Licht is.
Dat zal onze toekomst zijn!In de huidige wereld zijn vele mensen op een dwaalspoor terecht gekomen, maar volgens Christina mogen we daar niet over oordelen. Elk mens is een goddelijk wezen. De uitdaging in deze tijd is om positief in het leven te staan en alles door de bril van liefde te bekijken. Dat er nu veel in de wereld van angst wordt geleefd helpt niet. Liefde is veel sterker. Christina zegt zo ook: dat we ons verleden moeten loslaten, trauma’s moeten helen; Positief denken en wensen; door jou ideale wereld te visualiseren help je de wereld al.
In de afgelopen maanden heb ik me altijd in bepaalde mate tegen het Covid gebeuren verzet. En als ik Christina zo lees zie ik ook dingen terug die mij daarbij steunen. En dan gaat het vooral over het Angst creëren, iets wat ons mensen in deze mate helemaal niet dient. Door het creëren van de angst worden we klein gehouden, mensen worden tegen elkaar opgezet, uitgemaakt voor wappies of dictators. Maar wat als we gewoon positief gaan denken, elkaar en de natuur met respect behandelen. Dat is een wapen wat veel krachtiger is: Liefde
Alles omarmen is een kunst, en ik zeg zeker niet dat t makkelijk is, maar het is wel een begin van een mooiere wereld en een mooier leven. Zelfliefde is waar het in feite mee begint. Een thema waar ik wel langer al bekend mee ben en waar ik tijd tot tijd aan werk. Maar daar zijn dan ook de draken, angsten en oordelen die ik over mezelf heb. Ook die moet ik onder ogen komen. Zo kwam ik bij het schrijven van deze tekst het volgende tegen: “het moet wel helemaal perfect zijn”. En als het om angsten gaat dat is ook heel breed, ik heb dan wel geen angst voor Corona, maar de angst om “er alleen voor te staan” ken ik wel degelijk. En ja, daar ist ie weer: Zelfliefde
Net voor het schrijven van deze blog danste ik mijn woonkamer door, de positieve vibes stromen nu prima. Ook nu ik dit schrijf zit de glimlach op mijn gezicht, het is elke weer een kado om met dit soort thema’s bezig te zijn, ik omarm het feit dat deze tekst goed is zoals die nu is in dit moment, ja er zullen dingen anders geformuleerd kunnen worden, en ja misschien heb ik dingen vergeten of verkeert begrepen. Ik ga door met mijn goeie vibes, wetende dat er ook vast een dalletje kan komen, maar dat is ok. Ik ga nog wat goede zelfzorg toepassen en een heerlijke biologische maaltijd voor mijzelf bereiden.
Ik sluit af met waarmee ik begon, de astrologie. Vanavond om 19:22 vind er een bijzondere Conjunctie plaats tussen Jupiter en Saturnus, een mooi moment om te mediteren en positieve energie in de wereld te brengen. Er zijn verschillende geleide meditaties online te vinden maar je kunt ook gewoon met jezelf zijn.
-
Wat wil ik?
Tijdens een visualisatie klonk de vraag: 'Hoe ziet je ideale dag eruit?' Ik dacht meteen aan werkgerelateerde zaken, maar er kwam nog een zin achteraan: 'Je bent vrij vandaag'... De vraag werd een stuk lastiger.
Aan de ene kant is het nu fijn om nu minder te gaan werken, meer rust en fijne om andere dingen te gaan doen, aan de andere kant is het ook spannend want wat ga ik nu eigenlijk met die tijd doen? Nu in de tijd van Mastermind wil ik mezelf ook verder ontwikkelen en dieper tot de kern komen, meer mediteren bijvoorbeeld en de vraag stellen: wat wil ik doen met mijn vrije tijd / leven.
Ik zat vrijdagochtend dus weer braaf te mediteren, en hoe confronterend is het dan weer te constateren dat mijn hoofd vol zit met gedachten. Gedachten over werk, terwijl ik daar nu juist mee ga minderen. Gedachten over dat ik verder wil zakken in het gevoel maar dat ik nog niet tevreden ben met de vooruitgang die ik daar maak. En dan nog de gedachten (innerlijke stemmen) die nergens over gaan, afleid gedachten. Soms kan ik wel even zakken, maar ben er snel uit.
Deze week in gesprek met mijn Mastermind-buddy zij zei iets wat ik eigenlijk wel wist, maar door hoe zij t zij drong t meer tot mij door: Ik ben de hele dag in gesprek met mijzelf. Ik ondervraag mijzelf bijvoorbeeld over mijn dromen: heel veel opties komen naar boven samen met de “maar hoe dan’s” en vraagtekens of dat wel echt iets voor mij is. ‘maar als dit, als dat’. Vermoeiend?, ja misschien wel, maar misschien ben ik er ook wel gewend aan geraakt. Het probleem is, athans zo noem ik het nu even, wat wil / wat is mijn intuïtie, wat zegt mijn gevoel. Als de gedachten zich even op mute zouden kunnen zetten, wat komt er dan naar boven. Kan ik dan heldere inzichten krijgen vanuit mijn lichaam.
Gisteren (zaterdag) ging ik het bos in, daar is het allemaal zo “simpel” de bomen grijpen met hun wortels in de aarde en rijken met hun takken naar de hemel. Ze groeien, bloeien en laten nu hun bladeren los. Elk jaar weer hetzelfde liedje, en geen boom die er over klaagt. Ik trouwens ook niet want de bomen zijn prachtig, bijvoorbeeld om tegen aan te zitten en tot rust te komen. Dat lukte gisteren aardig, niet dat nieuwe inzichten kreeg, maar wel gewoon genoot van de rust en stilte. Ik genoot van 2 eekhoorns die elkaar achterna zaten, verstoppertje speelden achter de dikke boomstam waar zij tegenover elkaar zittend elkaar niet konden zien. En als ze elkaar dan zagen cirkelden ze achter elkaar aan hoog de boom in. Het was een prachtig gezicht. Op weg naar huis liep ik langs een beek stroomafwaarts, de oever werd steeds drassiger tot dat ik tot mijn enkel in de blubber zat. Ik zou hier nu een brug kunnen slaan naar mij zelf: wat is de moraal van dit verhaal. Moet ik met de stroom blijven meelopen totdat ik mijzelf vastloop of moet ik een ander pad kiezen zodat ik als 2 dansende eekhoorns de hoogte in ga. Wat het precies inhoud week ik niet. Maar het beeld van die 2 eekhoorns vind ik prachtig.
Het is mooi dat ik het komende half jaar sowieso nog met regelmaat met dit thema (wat zijn mijn dromen, hoe ziet mijn ideale leven eruit, wat zegt mijn gevoel) bezig ben. Ermee bezig zijn vind ik al heel waardevol, ik kan verder groeien en stappen zetten. Maar soms is t ook lastig en spannend, wat wil ik nou echt? Hoe kom ik nog beter bij een mij passende flow?
That’s the Question!
