• Blog

    Heen en weer, van alle kanten.

    De wind enigszins tegen, schuin van voren langs het water, het uitzicht over de Linge is mooi, zigzaggend over de dijk tussen de huizen langs bloeiende Hortentiesa’s beweeg ik mij voort op mijn fiets. Ik ben op pad vol met frisse moed, het is een spontane tocht van een dikke 100 km. Een paar dagen later hetzelfde verhaal, al verruilde ik het vlakke van de Biesbosch en omgeving, voor vele hoogtemeters in Zuid-Limburg. Prachtige vergezichten en wederom een heerlijk zonnetje zorgde voor pluspunten. Maar soms vroeg ik mijzelf af waarom ik meteen zoveel kilo/hoogtemeters wil fietsen, ploeterend als mijn benen niet meer wilden en de kilometers maar heel langzaam op mijn navigatie apparaat op mijn stuur aftelden. Ik hou niet van half werk, als ik ergens heen ga doe ik t graag goed. Ik ga niet 2 a 4 uur in de trein zitten om 30 km te fietsen. Vanuit huis maak ik wel wat kortere ritjes, ook deze week tussen de grote ritten door…..>

  • Blog

    The big break is hier.

    Het begon in een prachtige groep. Dansend met Ottermeerzand tussen mijn tenen, als “Jack Sparrow” op avontuur balancerend op grens tussen droog en nat. Zigzaggend op muzikale klanken door de groep heen bewegen, helemaal natural high en dan weer enigszins conscious flirttend op de dansvloer.
    Rond het vuur tot verstilling komen met prachtige samenzang, we zongen “het” niet.. maar “ik kreeg die lach niet van mijn gezicht”. Zo verbonden samen, een warme knuffel en hup stralend naar bed.
    En ja soms voelde ik me ook even alleen, vele “onbekende” zielen om mij heen, die elkaar allemaal lijken te kennen. Maar het is een moment opname die iedereen kent, dat kunnen delen verbindt. Allemaal patronen, triggers, spiegels en allemaal heel menselijk…

  • Blog

    Slapende Knoppen

    Er zijn soms van die dingen die je altijd vrolijk maken, in het oog strelende beelden. Zo wordt ik altijd vrolijk van roodborstjes, als ze dicht bij een wormpje komen meepikken, nieuwsgierig een kijkje komen nemen of zittend op een hekwerk. Ik noem elk roodborstje dat ik in de ogen kijk dan ook liefkozend Robbin. Andere beesten die mij blij maken met een ontmoeting in hun habitat zijn onder andere de Eekhoorn, Reeën en roofvogels. Ieder imposant op zijn manier. Kijk je in deze tijd naar de planten dan zijn het de bloesems en de open schuivende knoppen die mij blij maken, de lente komt eraan. Ja de natuur is mooi, fijn om daar van te genieten en ermee te mogen werken. Want na een winter waarin alles stil staat is het nu weer de tijd dat ik me weer kan verbazen hoe hard het weer kan gaan groeien. Voordat je het weet ligt de eerste spinazie uit de kas alweer op t bord. Ook de mens geniet duidelijk weer meer van het leven als de zon schijnt, als vanzelf worden we er vrolijker van. 

  • Blog

    Week 8: Soppend het voorjaar in.

    Wanneer ik knijp in het boletje zand loopt het water er net niet uit, maar zompig is het zeker. Als ik mijn hand verder in de grond duw dan hoor ik het zuigende geluid. Ik kan bijna potten gaan bakken. Ondanks dat hier in de kas geen directe regen valt, en de beregening al maanden niet heeft gelopen is het toch nat. Van buiten, van onderen heeft het water zich de oude kas binnengedrongen en zo kwam ik afgelopen week tot het dilemma, hoe de grond klaar te leggen. Het voorjaar stond namelijk al op de deur te bonzen. De weergoden kunnen dat dan wel negeren en voor de zoveelste keer de hemelsluizen weer openen. In de werkkas is toch echt een pallet vol met vers nieuw plantgoed gearriveerd. De venkel nog sprieterig maar al wel wat lengte, de paksoi fragiel maar duidelijk herkenbaar en kropsla heel zacht….

  • Blog

    Dezelfde rondjes fietsen

    Ik laat de muziek even stil vallen, er ontstaat een stilte. Ik haal een keer diep adem. En dan vult de ruimte zich met het tikken van mijn vingers op mijn toetsenbord. Het begin een nieuwe blog. Waar ik eerder nog schreef over de afleiding en verslaving van “het wereld wijde digitale web”. Keer ik nu even terug in het nu. Maar wat is er nu?
    Er zijn gedachten dat ik nu vele wijze woorden op zou moeten schrijven, gedachten over verveling en dingen die niet lijken te lukken. Er is een stem die meteen zegt, zeg waarom moet het meteen zo serieus en zwaar zijn. Tja, ik dwing mij nu eens tot het schrijven, zonder dat er misschien heel veel is te zeggen, maar er wel een stukje blog kan ontstaan, helemaal mezelf.

  • Blog

    Gegijzeld

    Het licht schijnt omhoog in een verder enigszins donkere kamer, steeds weer verschillende kleuren vullen de ruimte. In mijn hand de appel, die zonder de vitamine. Ik dacht dat ik alleen even ging kijken of iemand mij en bericht had gestuurd, maar checkte vervolgens ook al mijn andere notificaties. Toen ik daar mee klaar was checkte ik verschillende timeline’s en belande ik uiteindelijk in filmpjes met slippende trekkers:, grappige cabaret momenten, nutteloze dansjes, weer een nieuw weermodel, een grappenmaker op gitaar, een emotioneel filmpje over dementie,
    Nog meer blubberen op de akker,
    Een valpartij door de sneeuw, arme stakker.
    Waarom ik deze advertentie zie snap ik ook niet,
    Lekker muziekje met een zingende hamster.

  • Blog

    Tot de kern komen

    Ik lig op de bank, luisterend naar een podcast over jezelf zijn, buiten zie ik de eekhoorn naar een andere tak springen. Het is zondagavond de zon is al onder en buiten is het bijna donker. Tijdens het luisteren naar de podcast denk ik zelf ook een beetje na over de zin van het leven. Of beter gezegd hoe ik mijn leven op dit moment inricht. Tegelijkertijd komen er meteen oordelen bovendrijven: Ik ben nog niet genoeg mezelf, ik hou mij te weinig bezig met wie ik echt ben en ben continu aan t vluchten. Als ik deze zinnen achter elkaar zo lees klinkt het weer heel dramatisch, zo slecht heb ik t ook weer niet hoor denk ik meteen.

  • Blog

    Kiemkracht

    Het leven van een tuinder gaat niet altijd over rozen, dit jaar was sowieso niet per se een makkelijk seizoen: Het begon met een heel nat voorjaar waar het klaarleggen van het land, en dus ook het zaaien en planten flinke vertraging opliep. In mei werd het uiteindelijk droog en warmer, tegen de hittegolf konden we ons goed wapenen door te beregenen, maar eind juli en augustus werd het weer nat en koud en stortte de groei weer in. Nu is september weer een prachtige maand en dat maakt veel goed. 


    Niet alle tegenslagen hebben met het weer te maken. Zo zaaide ik met een stagiaire een paar bakken veldsla voor in de kas. Na een week kwamen de eerste planten boven maar niet alles. Een klein deel van de bakken staat inmiddels mooi boven, een ander deel nauwelijks. De oorzaak lijkt te liggen in het zaad wat we gebruikten, 1 potje bevatte voldoende kiemkracht, de andere lichting zaad die we gebruikten niet: Te oud zaad. 

  • Blog

    Vervolg (deel 2)

    (Titel van vorige week is vervallen)

    Vorige week beloofde ik dat ik mijn verhaal zou vervolgen. Dus hier is weer een blog:

    Ik ben inmiddels weer goed hersteld van t ziek zijn en het energie level is stukken beter. Dat was nog niet altijd zo afgelopen week. Ik was zo af en toe nog flink aan t hoesten en tijdens het mantra zingen moest ik regelmatig even mijn stem herstellen en rust geven. Maar t ging en t was één mooie helende avond.