Wat wil ik?

Tijdens een visualisatie klonk de vraag: 'Hoe ziet je ideale dag eruit?' Ik dacht meteen aan werkgerelateerde zaken, maar er kwam nog een zin achteraan: 'Je bent vrij vandaag'... De vraag werd een stuk lastiger.

Aan de ene kant is het nu fijn om nu minder te gaan werken, meer rust en fijne om andere dingen te gaan doen, aan de andere kant is het ook spannend want wat ga ik nu eigenlijk met die tijd doen? Nu in de tijd van Mastermind wil ik mezelf ook verder ontwikkelen en dieper tot de kern komen, meer mediteren bijvoorbeeld en de vraag stellen: wat wil ik doen met mijn vrije tijd / leven.

Ik zat vrijdagochtend dus weer braaf te mediteren, en hoe confronterend is het dan weer te constateren dat mijn hoofd vol zit met gedachten. Gedachten over werk, terwijl ik daar nu juist mee ga minderen. Gedachten over dat ik verder wil zakken in het gevoel maar dat ik nog niet tevreden ben met de vooruitgang die ik daar maak. En dan nog de gedachten (innerlijke stemmen) die nergens over gaan, afleid gedachten. Soms kan ik wel even zakken, maar ben er snel uit.

Deze week in gesprek met mijn Mastermind-buddy zij zei iets wat ik eigenlijk wel wist, maar door hoe zij t zij drong t meer tot mij door: Ik ben de hele dag in gesprek met mijzelf. Ik ondervraag mijzelf bijvoorbeeld over mijn dromen: heel veel opties komen naar boven samen met de “maar hoe dan’s” en vraagtekens of dat wel echt iets voor mij is. ‘maar als dit, als dat’. Vermoeiend?, ja misschien wel, maar misschien ben ik er ook wel gewend aan geraakt. Het probleem is, athans zo noem ik het nu even, wat wil / wat is mijn intuïtie, wat zegt mijn gevoel. Als de gedachten zich even op mute zouden kunnen zetten, wat komt er dan naar boven. Kan ik dan heldere inzichten krijgen vanuit mijn lichaam.

Gisteren (zaterdag) ging ik het bos in, daar is het allemaal zo “simpel” de bomen grijpen met hun wortels in de aarde en rijken met hun takken naar de hemel. Ze groeien, bloeien en laten nu hun bladeren los. Elk jaar weer hetzelfde liedje, en geen boom die er over klaagt. Ik trouwens ook niet want de bomen zijn prachtig, bijvoorbeeld om tegen aan te zitten en tot rust te komen. Dat lukte gisteren aardig, niet dat nieuwe inzichten kreeg, maar wel gewoon genoot van de rust en stilte. Ik genoot van 2 eekhoorns die elkaar achterna zaten, verstoppertje speelden achter de dikke boomstam waar zij tegenover elkaar zittend elkaar niet konden zien. En als ze elkaar dan zagen cirkelden ze achter elkaar aan hoog de boom in. Het was een prachtig gezicht. Op weg naar huis liep ik langs een beek stroomafwaarts, de oever werd steeds drassiger tot dat ik tot mijn enkel in de blubber zat. Ik zou hier nu een brug kunnen slaan naar mij zelf: wat is de moraal van dit verhaal. Moet ik met de stroom blijven meelopen totdat ik mijzelf vastloop of moet ik een ander pad kiezen zodat ik als 2 dansende eekhoorns de hoogte in ga. Wat het precies inhoud week ik niet. Maar het beeld van die 2 eekhoorns vind ik prachtig.

Het is mooi dat ik het komende half jaar sowieso nog met regelmaat met dit thema (wat zijn mijn dromen, hoe ziet mijn ideale leven eruit, wat zegt mijn gevoel) bezig ben. Ermee bezig zijn vind ik al heel waardevol, ik kan verder groeien en stappen zetten. Maar soms is t ook lastig en spannend, wat wil ik nou echt? Hoe kom ik nog beter bij een mij passende flow?

That’s the Question!