Koken met Koolraap

Je hebt van die groenten die je bijna nooit eet of zelf klaar maakt. Verschillende redenen kunnen daar de oorzaak van zijn, het is te veel werk, je weet niet wat je er mee moet, je vind het niet lekker of je kent het niet. Iedereen heeft wel iets dat je niet lekker vind, maar er is een categorie groenten die door heel veel mensen niet gegeten worden, vergeten groenten.

Één van die groenten is Koolraap,  sommige mensen zullen zeggen wat, anderen kennen het wel. Ik behoor tot die laatste groep, kennen doe ik het zeker, maar er mee koken doe ik eigenlijk nooit. Deze grote knol uit de kruisbloemigen (kolen) familie leerde ik kennen in mijn Warmonderhof tijd, bij mijn thuis aten we het niet, en zo ver ik kan na gaan eigenlijk ook niet zoveel op de Woonderij. Denk dat ik het “heb leren eten” op mijn stagebedrijf, De Oosterwaarde, daar werd die geserveerd – en later maakte ik het zelf ook zo – als plak, gebakken met kaas erop. Maar dit is alweer lang geleden. Nee koolraap stond bij mij afgelopen jaren nooit op het menu.

Een paar weken geleden schreef blogger en ook oud-Warmonderhoffer Mijke een mooie blog over de Koolraap. Dat was voor mij een eye-opener om weer eens iets te gaan maken met Koolraap. Deze week zat het ook nog eens in de groentetas dus toen was de raap door de kerk. Ik nam het mee. Er bleven trouwens veel koolrapen over, veel mensen wisselde de koolraap (ja dat kan bij de groentetassen op ’t Hof Welgelegen) in. Dat bevestigde de status van deze knol weer, niet favoriet bij de meeste.

Dan is natuurlijk nog de vraag wat ga ik doen met deze koolraap: ik nam een kijkje op de site van Odin en zag daar een lekkere ovenschotel staan: ‘koolraap met een krokant korstje’.  Op basis van dit recept heb ik iets heerlijks bereid, ik heb er wel wat toevoegingen aan gedaan, omdat ik een enkele groente al gauw saai vind, en wat andere kleuren erbij is ook mooi meegenomen. Dus naast de Koolraap en ui, ging er ook wat prei, broccoli en wortel in de schotel, de Koolraap bleef wel de “baas”. Met wat room, sambal en kruiden maakte ik de schotel bijna compleet. Bijna, want geen schotel is compleet zonder korst! En deze korst had ik nog niet eerder gemaakt, met boter, bloem en kaas maakte ik een kruimeldeegje die ik als finishing touch over de gevulde schaal heen strooide. En toen ging het geheel 20 minuten de oven in.

Het resultaat was heerlijk, koolraap heeft zelf een goede smaak, de sambal maakte het een beetje pittig en de korst was goddelijk! Verder was het was niet moeilijk en tijdrovend om te maken. Dus mensen massaal aan de koolraap! Gezond en lekker, bij mij is de koolraap weer terug op het menu.