Ik moet helemaal niks!

De zon brandt op mijn lichaam, ik lig op een heuvel in het bos, zacht op een tapijt van mos. Het is 21 februari, waar we vorige week nog in een witte wereld leefden is het nu volop lente. Vogels zingen en fluiten aan een stuk door, een specht tikt op een boom. Ik zuig de frisse lucht naar binnen, lig hier al een paar uur, eerst lezend en nu schrijvend. Het grootste gedeelte van de tijd deed ik niks, lag op mijn rug, buik en zij, lekker te bos-badderen, oh wat is het genieten!

De afgelopen week stroomde het lang niet altijd zo lekker. Ook ik worstel weleens met dingen: waar heb ik zin in, wat is mijn echte passie nou eigenlijk, wat zou ik nu gaan doen, waarom voel ik me zo als ik me nu voel.
Ik moet veel van mezelf, heel veel. Ik moet uit mijn hoofd komen, ik moet t juiste doen, ik moet t helemaal goed doen, ik moet een nieuwe woonplek vinden, ik moet vaker mediteren, ik moet mijn dromen beter leren kennen. Op verschillende manieren kreeg ik afgelopen week door dat ik dat moeten eens moet gaan ombuigen, en ja ik het eerste deel van deze zin staat 2x moeten, het zit er nogal in mensen. Maar ik moet helemaal niks!

De vraag die ik mezelf kan stellen is: wat wil ik, hoe wil ik? Dit wil ik doen veranderen. Het vergt een andere Mind-set, door verder te kijken naar mijn verlangens, en ook al weet ik t soms ook niet helemaal, het is goed zoals het is, ik hoef geen strijd te voeren met mezelf, want wat als t nou makkelijk is, het gewoon vanzelf op mijn pad komt.

Het zijn stappen die ik zet, en soms weer even vergeet. oefening baart kunst. Een zin die ik vandaag las vond ik wel leuk: problemen bestaan eigenlijk niet, het zijn gewoon situaties.