De Ui en de Pastinaak

De ui is de laatste dagen niet erg tevreden, eigenlijk al wel langer zelfs. De energie stroomt niet zoals de ui het zou willen. Was ik maar gelukkiger, kon ik maar tevreden met het leven zijn en doen waar ik zin in had. Negatieve emoties zingen rond in de holle stengels van de ui. De ui kijkt vaak om zich heen en zit dan bijvoorbeeld hoe het fluitenkruid zingend haar bloemschermen ten toon spreidt, hoe de zaadjes van de paardenbloem juichend met de wind mee worden gevoerd en hoe de bloemkool stevig op zijn voet staat, vol trots zijn witte knop met bladeren beschermd. De holle bladeren van de ui zijn er niets bij.

Naast de ui staat de pastinaak in de grond, zijn penwortel gaat diep de aarde in. De ui is daar erg jaloers op, zo hoort het, de diepte opzoeken, daar is meer voeding en water te vinden, ik wil het ook goed doen.  De pastinaak ziet dat de ui aan het worstelen is: 
‘Zeg ui, wat ben jij eigenlijk aan het doen’
‘Ik ben aan het diepwortelen’ kreunt de ui ‘maar het wil nog niet echt lukken’
‘Maar waarom ben je dan aan het diepwortelen?’ vraagt de pastinaak
‘Zodat ik beter kan functioneren, alles makkelijker wordt’
‘Maar jij hebt toch al wortels’
‘Ja maar die gaan niet zo diep als de jouwe’
De pastinaak knikte en hield zich weer stil, de ui ploeterde voort.

Toen de pastinaak de even later weer zag hoe de ui aan het worstelen was stelde die een vraag:
‘Waarom stop je niet met die strijd en laat je het diepwortelen voor wat het is’
De ui die al verschillende wortelpunten had gebroken dacht na:
‘Als ik diepgeworteld ben kan ik een beter leven leiden en wordt t allemaal makkelijker’ zei de ui.
‘Maar ui als je nu stopt met proberen te diepwortelen’ zei de pastinaak tegen de ui. ‘Laat die fijne wortels van jou het werk maar doen in de bovengrond, dan hoef je niet meer te ploeteren en te strijden. Jij hebt al wortels, en die doen het prima’
De ui was een beetje overdonderd over wat de pastinaak zei maar snapte zijn punt wel. Niet meer strijden, gewoon zijn met wat nu is. 
‘Heb vertrouwen dat al de voedingstoffen en water jou wel bereiken, je bent goed zoals je bent’ voegde de pastinaak aan zijn betoog toe.
De ui liet het verder bezinken, wat nou als t allemaal niet zo moeilijk is: Ik ben al op de goede weg zonder dat ik moet strijden. 

De ui stond tevreden te zijn en voelde de wortels onder zich, zij doen hun werk goed. En ja er zullen vast uitdagingen komen in het seizoen, maar daar komt dan wel weer een oplossing voor. De ui had weer vertrouwen en bedankte de pastinaak. De pastinaak gaf op uiwortel-hoogte nog wat voedingstoffen uit de diepe ondergrond cadeau.